Kuchnia w zabudowie nie jest według dotychczasowej wykładni prawnej jednolitym składnikiem majątku, lecz składa się z różnych elementów, które stanowią odrębne składniki majątku. Należy rozróżnić między zlewem i kuchenką a pozostałymi elementami kuchni.
Nadal obowiązuje, że kuchnia w zabudowie może w wyjątkowych przypadkach być uznana za istotny element budynku. W tym celu kuchnia w zabudowie musi być trwale połączona z budynkiem i nie może być od niego oddzielona bez zniszczenia którejś z części. Przyjmuje się to, "jeśli kuchnia w zabudowie jest zintegrowana z miejscem dla niej przeznaczonym i połączona z otaczającymi ją ścianami budynku (ściany boczne i tylne)." W takim przypadku koszty zakupu są zaliczane do kosztów budowy budynku i amortyzowane w wysokości 2% rocznie; koszty wymiany są kosztami utrzymania i mogą być odliczone w pełnej wysokości jako koszty uzyskania przychodu (wyrok BFH z 1.12.1970, VI R 358/69).