Kiedy koszty szkolenia są wydatkami specjalnymi, a kiedy kosztami uzyskania przychodu?
Co do zasady rozróżnia się koszty kształcenia i koszty dokształcania. To rozróżnienie decyduje o tym, czy koszty można odliczyć tylko w ograniczonym zakresie jako wydatki specjalne, czy w pełni jako koszty uzyskania przychodu.
1. Koszty kształcenia – wydatki specjalne
Koszty pierwszego wykształcenia zawodowego lub pierwszych studiów są traktowane podatkowo jako koszty kształcenia. Można je odliczyć tylko jako wydatki specjalne – jednak maksymalnie do 6.000 Euro rocznie.
Ważne: Wydatki specjalne można uwzględnić tylko w roku dokonania płatności. Jeśli w tym roku nie ma dochodu podlegającego opodatkowaniu, odliczenie wydatków specjalnych nie przynosi korzyści podatkowych.
2. Koszty dokształcania – koszty uzyskania przychodu
Wszystkie koszty związane z dokształcaniem zawodowym po ukończeniu pierwszego wykształcenia lub pierwszych studiów są traktowane jako koszty dokształcania. Można je odliczyć bez ograniczeń jako koszty uzyskania przychodu, jeśli są związane z pracą i służą uzyskaniu dochodów.
Do takich kosztów należą na przykład:
- Przekwalifikowanie do innego zawodu,
- Szkolenia w obecnie wykonywanym zawodzie,
- Szkolenia w wcześniej wykonywanym zawodzie,
- Drugie studia.
3. Pierwsze czy drugie studia?
Traktowanie podatkowe zależy od tego, czy są to pierwsze czy drugie studia:
- Pierwsze studia po ukończeniu szkoły są traktowane jako pierwsze wykształcenie. Koszty z tym związane można odliczyć tylko jako wydatki specjalne do 6.000 Euro rocznie – bez przeniesienia straty.
- Drugie studia (np. studia magisterskie po licencjackich lub studia zaoczne po ukończeniu szkolenia) są traktowane jako dokształcanie. Koszty z tym związane można odliczyć w pełni jako koszty uzyskania przychodu. Strata podatkowa może być przeniesiona na kolejne lata jako przeniesienie straty.
4. Przeniesienie straty przy kosztach uzyskania przychodu
Osoby, które nie mają jeszcze dochodów, ale mogą odliczyć koszty kształcenia jako koszty uzyskania przychodu (np. na drugich studiach), mogą uwzględnić te koszty jako przewidywane koszty uzyskania przychodu. Powstaje w ten sposób strata, która jest przenoszona na pierwszy rok z dochodami i tam rozliczana podatkowo.
5. Przykład dla lepszego zrozumienia
Pan A i Pani B są studentami bez dochodów.
- Pani B studiuje na pierwszych studiach. Ma 4.500 Euro kosztów kształcenia. Może je odliczyć tylko jako wydatki specjalne w bieżącym roku. Ponieważ nie ma dochodów, nie przynosi jej to żadnej korzyści podatkowej.
- Pan A studiuje na drugich studiach. Może zgłosić 4.500 Euro jako koszty uzyskania przychodu i w ten sposób wygenerować stratę podatkową. W następnym roku, gdy będzie miał dochody, ta strata zostanie rozliczona z jego dochodami.
Wynik: Pan A płaci w pierwszym roku pracy mniej podatku niż Pani B, mimo że oboje zarabiają tyle samo.
Kiedy koszty szkolenia są wydatkami specjalnymi, a kiedy kosztami uzyskania przychodu?
Co mogę uwzględnić jako wydatki specjalne w moim zeznaniu podatkowym?
Wydatki specjalne to koszty związane z prowadzeniem życia, które są wyjątkowo objęte ulgą podatkową. Wydatki specjalne, które można wykazać w zeznaniu podatkowym, dzielą się na dwie grupy: wydatki na zabezpieczenie emerytalne oraz inne wydatki specjalne.
Inne wydatki specjalne, do których odnosi się ta strona wprowadzania danych, są automatycznie uwzględniane przez urząd skarbowy z ryczałtem na wydatki specjalne. Ryczałt na wydatki specjalne jest ustalony na bardzo niskim poziomie 36 Euro dla osób samotnych i 72 Euro dla małżonków. Przekroczenie tej kwoty jest więc stosunkowo łatwe. Należą do nich w szczególności zapłacony podatek kościelny, darowizny, koszty opieki nad dziećmi, alimenty na rzecz byłego małżonka.
Do wydatków na zabezpieczenie emerytalne zalicza się składki na podstawowe ubezpieczenie zdrowotne i pielęgnacyjne, prywatne zabezpieczenie emerytalne oraz składki na niektóre prywatne ubezpieczenia, takie jak prywatne ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej, wypadkowe i na wypadek niezdolności do pracy.
Wichtig
Ryczałt na wydatki specjalne nie dotyczy wydatków na zabezpieczenie emerytalne. Nie należą one do nieograniczenie odliczanych wydatków specjalnych, lecz można je odliczyć tylko do określonej kwoty maksymalnej.
Druga część wydatków specjalnych, wydatki na zabezpieczenie emerytalne, dzieli się na wydatki na zabezpieczenie emerytalne, składki na podstawowe ubezpieczenie zdrowotne i pielęgnacyjne oraz inne ubezpieczenia. Do wydatków na zabezpieczenie emerytalne należą przede wszystkim składki na ustawowe ubezpieczenie emerytalne lub prywatną rentę Rürup (kapitałowe zabezpieczenie emerytalne).
Do innych ubezpieczeń należą składki na ubezpieczenia zdrowotne i pielęgnacyjne (wykraczające poza podstawowe zabezpieczenie), ubezpieczenie na wypadek bezrobocia, ubezpieczenia wypadkowe i od odpowiedzialności cywilnej, ubezpieczenia na życie na ryzyko, ubezpieczenia na wypadek niezdolności do pracy, a także ubezpieczenia na życie i renty kapitałowe zawarte przed 2005 rokiem.
Proszę podać wydatki na zabezpieczenie emerytalne w sekcji „Wydatki na zabezpieczenie emerytalne” naszego zeznania podatkowego.
Co mogę uwzględnić jako wydatki specjalne w moim zeznaniu podatkowym?
Co mogę odliczyć jako darowizny i składki członkowskie?
Możesz odliczyć darowizny i składki członkowskie na cele objęte ulgami podatkowymi. Należą do nich:
- Cele charytatywne
- Cele dobroczynne (np. warsztaty dla osób niepełnosprawnych, usługi cateringowe lub poradnie dla osób uzależnionych)
- Cele kościelne
- Partie polityczne
- Niezależne stowarzyszenia wyborców
- Stowarzyszenia i organizacje charytatywne
- krajowe instytucje publiczne: np. uniwersytety, szkoły wyższe, instytuty badawcze, urzędy, szkoły, muzea państwowe, szpitale państwowe
- krajowe osoby prawne prawa publicznego: np. administracje miast i gmin, administracje związków gmin, kraje związkowe i rząd federalny oraz kościoły
Natomiast darowizny na rzecz działalności gospodarczej stowarzyszenia nie podlegają odliczeniu. Jeśli na przykład przekażesz napoje na festyn stowarzyszenia, nie możesz ich uwzględnić w zeznaniu podatkowym.
Aby móc odliczyć darowizny od podatku, muszą one być przekazane bez świadczenia wzajemnego. Możesz odliczyć nie tylko darowizny pieniężne. Za istotne podatkowo uznaje się również darowizny rzeczowe, darowizny z tytułu kosztów i darowizny z tytułu wynagrodzenia.
Co mogę odliczyć jako darowizny i składki członkowskie?
Kiedy mogę odliczyć podatek kościelny jako wydatki specjalne?
Jeśli jesteś członkiem kościoła, możesz odliczyć zapłacony podatek kościelny jako wydatki specjalne. Można również odliczyć z góry zapłacony lub dopłacony podatek kościelny.
Jeśli jesteś członkiem wspólnoty religijnej, która nie pobiera podatku kościelnego, możesz odliczyć płatności na jej rzecz „jak podatek kościelny“ – czyli w zależności od landu 8 lub 9 procent podatku dochodowego. W tym celu kościół musi być uznany za korporację prawa publicznego w co najmniej jednym landzie. Wymagane jest potwierdzenie odbioru. Przykłady takich wspólnot religijnych to Kościół Nowoapostolski, Ewangelickie Zbory Wolnokościelne, Grecko-Prawosławna Metropolia, Samodzielny Kościół Ewangelicko-Luterański, Biskupi Kościół Metodystyczny, Armia Zbawienia i Świadkowie Jehowy.
Płatności wyższe niż odpowiedni podatek kościelny można zgłosić jako darowizny na cele kościelne.
Zgodnie z nowymi przepisami płatności podatku kościelnego na rzecz wspólnot religijnych w państwie UE/EOG są również uznawane za wydatki specjalne.
Jeśli wspólnota religijna nie jest uznana za korporację prawa publicznego, możesz odliczyć swoje składki do wysokości 20 procent łącznej kwoty dochodów jako darowizny na „promocję celów religijnych“. Te informacje musisz podać w sekcji „Darowizny“. Dotyczy to na przykład Starej Wspólnoty Buddyjskiej.
Kościół Scjentologiczny nie jest wspólnotą religijną.
Kiedy mogę odliczyć podatek kościelny jako wydatki specjalne?
Co to są obciążenia o charakterze ciągłym?
Trwałe obciążenia to świadczenia emerytalne, które podatnik wypłaca innej osobie na stałe i na podstawie zobowiązania prawnego. Są to regularnie powtarzające się płatności, których okres obowiązywania w przypadku świadczenia emerytalnego jest związany z długością życia jednej lub kilku osób. Trwałe obciążenia muszą być wypłacane przez co najmniej dziesięć lat.
W przeciwieństwie do zobowiązań emerytalnych trwałe obciążenia mogą być w każdej chwili dostosowywane. Ich wysokość może się zmieniać i zależy od możliwości finansowych płatnika i odbiorcy. Może to mieć miejsce np. w przypadku zmiany sytuacji finansowej stron umowy.
Trwałe obciążenia mogą być ponoszone w formie pieniężnej lub rzeczowej. Przykładem wartości rzeczowych są tzw. „urodzone” trwałe obciążenia. Obejmuje to na przykład zobowiązanie do wyżywienia osoby.
Skrócone trwałe obciążenia mogą być również uzgodnione, jeśli kończą się one wraz ze śmiercią osoby lub najpóźniej po upływie określonego czasu.
Vorsicht!
Od 2008 roku nie ma już rozróżnienia podatkowego między trwałymi obciążeniami a rentami. Świadczenia emerytalne są teraz zawsze traktowane jako "trwałe obciążenia". Dzięki temu można zrezygnować z dotychczasowego obliczania udziału w zyskach w przypadku rent dożywotnich.
Co to są obciążenia o charakterze ciągłym?
