Co mogą osoby niepełnosprawne odliczyć jako koszty dojazdu?

Osoby niepełnosprawne mogą odliczyć wydatki na przejazdy prywatne w „odpowiednim zakresie” jako koszty nadzwyczajne ogólnego rodzaju zgodnie z § 33 EStG, przy czym urząd skarbowy uwzględnia dopuszczalne obciążenie. Ta interesująca ulga podatkowa jest przyznawana dodatkowo do ryczałtu z tytułu niepełnosprawności. Zakres ulgi podatkowej zależy jednak od rodzaju i stopnia niepełnosprawności. Wyróżnia się dwie grupy:

1. Osoby z trudnościami w poruszaniu się i staniu z GdB od 80 lub z GdB od 70 i oznaczeniem „G”: Osoby te mogą odliczyć wszystkie nieuniknione przejazdy spowodowane niepełnosprawnością w celu załatwienia spraw prywatnych jako koszty nadzwyczajne, o ile zostaną one udokumentowane lub uprawdopodobnione (pismo BMF z 29.4.1996, BStBl. 1996 I s. 446). Bez dowodu urząd skarbowy uznaje przebieg 3.000 km, co odpowiada ryczałtowi w wysokości 900 Euro (3.000 km x 0,30 Euro).
2. Osoby z wyjątkowymi trudnościami w poruszaniu się z oznaczeniem „aG”, osoby niewidome lub niepełnosprawne z oznaczeniem „H” i „Bl”. Osoby te mogą odliczyć nie tylko wydatki na nieuniknione przejazdy spowodowane niepełnosprawnością, ale także na przejazdy rekreacyjne, wypoczynkowe i odwiedziny, o ile zostaną one udokumentowane lub uprawdopodobnione (pismo BMF z 29.4.1996, BStBl. 1996 I s. 446). Urząd skarbowy uznaje udokumentowane lub uprawdopodobnione przejazdy nie w sposób nieograniczony, lecz tylko w „odpowiednim zakresie”. Za odpowiedni uznaje się przebieg 15.000 km rocznie, jednak nie ma ryczałtu (wyrok BFH z 2.10.1992, BStBl. 1993 II s. 286).

Od 2021 r. ryczałt na koszty przejazdów spowodowanych niepełnosprawnością jest nawet zapisany w ustawie: Wynosi on dla

• pierwszej grupy: 900 Euro,
• drugiej grupy: 4.500 Euro.

Urząd skarbowy, jak dotychczas, uwzględni dopuszczalne obciążenie przy tych ryczałtach (§ 33 ust. 2a EStG, wprowadzony ustawą o ryczałcie dla osób niepełnosprawnych z 9.12.2020).
Nowe przepisy wchodzą w życie od publikacji ustawy – od 15.12.2020.

Do grupy 2 należą teraz - oprócz osób z oznaczeniami „aG”, „Bl” i „H” - także osoby z oznaczeniem „TBl” (głuchoniewidomi). Oznaczenie to zostało wprowadzone w 2017 r. w prawie socjalnym, aby podkreślić równouprawnienie z oznaczeniem „Bl”. Rozszerzenie ma charakter deklaratywny, ponieważ osoby z oznaczeniem „Bl” i/lub oznaczeniem „TBl” zawsze otrzymują również oznaczenie „H”.

Dotychczasowe uznawanie kosztów przejazdów osób niepełnosprawnych na podstawie zarządzeń BMF zostaje teraz zastąpione ustawową regulacją ryczałtową w § 33 EStG. Ma to na celu odciążenie obywateli z obowiązków dowodowych oraz urzędów skarbowych z czynności kontrolnych.

• Poza tymi ryczałtami na koszty przejazdów nie powinny być uwzględniane żadne inne koszty przejazdów lub pojazdów spowodowane niepełnosprawnością jako koszty nadzwyczajne.
• Jeśli zostanie wykorzystany wyższy ryczałt w wysokości 4.500 Euro, nie można dodatkowo ubiegać się o ryczałt w wysokości 900 Euro.
• Nowa regulacja ryczałtowa jest tak samo wysoka jak dotychczasowe maksymalne kwoty.
• W celu udokumentowania warunków uprawniających do ryczałtu na koszty przejazdów spowodowanych niepełnosprawnością oraz ryczałtów dla osób niepełnosprawnych zgodnie z § 33b EStG mają obowiązywać jednolite przepisy. Obejmuje to również zrównanie oznaczenia „H” z poziomami opieki 4 i 5. Nie przewiduje się również żadnych ograniczeń w stosunku do obecnego stanu w zakresie kręgu osób uprawnionych. Ma to zostać wyjaśnione poprzez uzupełnienie § 64 EStDV i bezpośrednie odniesienie do § 65 EStDV. W § 65 EStDV szczegółowo uregulowano dowody niepełnosprawności.

(2021): Co mogą osoby niepełnosprawne odliczyć jako koszty dojazdu?