Co to są kwoty inwestycyjne podlegające odliczeniu?
Małe i średnie przedsiębiorstwa mogą od 2007 roku tworzyć tzw. odliczenia inwestycyjne na planowany zakup lub wytworzenie ruchomych środków trwałych. Mogą one odliczyć odliczenie inwestycyjne w wysokości 40 procent (do 2019 r.) lub 50 procent (od 2020 r.) przewidywanych kosztów nabycia lub wytworzenia w rozliczeniu zysku. Wcześniejsza ulga podatkowa ma ułatwić finansowanie (§ 7g ust. 1 do 4 EStG).
Warunki: Od 2020 roku sprawa jest prosta: w roku obrotowym, w którym mają zostać dokonane odliczenia, zysk nie może przekroczyć 200.000 EUR, bez uwzględnienia odliczeń inwestycyjnych i niezależnie od tego, czy zysk jest ustalany na podstawie rachunku przychodów i rozchodów, czy bilansowania. Przy tworzeniu odliczeń inwestycyjnych przed 2020 rokiem było to nieco bardziej skomplikowane. Obowiązywało:
W przypadku przedsiębiorstw prowadzących księgowość (przedsiębiorcy) wartość majątku przedsiębiorstwa nie może przekraczać 235.000 Euro (w 2009 i 2010: 335.000 Euro).
W przypadku osób rozliczających się na podstawie rachunku przychodów i rozchodów zysk nie może przekraczać 100.000 Euro (w 2009 i 2010: 200.000 Euro) - bez uwzględnienia odliczenia inwestycyjnego. Dotyczy to głównie wolnych zawodów, które mogą ustalać swój zysk na podstawie rachunku przychodów i rozchodów niezależnie od limitu obrotów i zysków, podczas gdy przedsiębiorcy są zobowiązani do prowadzenia księgowości już od zysku w wysokości 50.000 Euro, dlatego dla nich obowiązuje powyższy limit wartości majątku przedsiębiorstwa.
W przypadku rolników i leśników wartość gospodarcza (bez wartości mieszkaniowej) lub w nowych krajach związkowych wartość zastępcza nie może przekraczać 125.000 Euro (w 2009 i 2010: 175.000 Euro). W przypadku rolników i leśników rozliczających się na podstawie rachunku przychodów i rozchodów wystarczy, jeśli nie zostanie przekroczony limit zysku w wysokości 100.000 Euro lub wartość gospodarcza. Dotychczas decydująca była wartość jednostkowa, która oprócz wartości gospodarczej obejmuje również wartość mieszkaniową. Wartość gospodarcza to wartość części gospodarczej należącej do gospodarstwa rolnego i leśnego, będącej własnością rolnika, czyli własne grunty, które są użytkowane lub dzierżawione, ale nie dzierżawione tereny. W przypadku wartości zastępczej uwzględnia się wszystkie samodzielnie użytkowane tereny, niezależnie od stosunków własnościowych.
Aby uniknąć tych negatywnych skutków i zwiększyć płynność finansową przedsiębiorstw, termin na odliczenia inwestycyjne, których trzyletni okres inwestycyjny upływa w 2020 roku, został przedłużony o rok do czterech lat (§ 52 ust. 16 EStG, wprowadzony przez "Drugą ustawę o pomocy podatkowej w związku z koronawirusem" z dnia 29.6.2020). Dzięki temu podatnicy, którzy chcą zainwestować w 2020 roku, ale nie mogą tego zrobić z powodu kryzysu koronawirusowego, mają możliwość dokonania inwestycji w 2021 roku bez negatywnych skutków podatkowych (anulowanie, oprocentowanie zaległości podatkowych).
SteuerGo
Obecnie terminy inwestycyjne zgodnie z § 7g EStG są ponownie przedłużane: dla odliczeń inwestycyjnych, których trzyletni lub przedłużony do czterech lat okres inwestycyjny upływa w 2021 roku, termin inwestycyjny zostaje przedłużony o rok do czterech lub pięciu lat. Oznacza to, że w przypadku utworzenia odliczenia w 2017 lub 2018 roku termin inwestycyjny upływa dopiero 31.12.2022 (§ 52 ust. 16 zdanie 4 EStG, zmienione przez "Ustawę o modernizacji prawa o podatku od osób prawnych").
(2021): Co to są kwoty inwestycyjne podlegające odliczeniu?
Kiedy następuje doliczenie kwot inwestycyjnych?
Jeśli uprzywilejowany składnik majątku, na który utworzono inwestycyjną kwotę odliczenia, zostanie nabyty lub wytworzony w okresie inwestycyjnym wynoszącym 3 lata, obowiązuje następująca zasada (§ 7g ust. 2 EStG):
- Inwestycyjna kwota odliczenia utworzona dla nabytego składnika majątku musi zostać teraz doliczona poza bilansem, zwiększając zysk. Doliczenie wynosi 40 procent (do 2019 r.) lub 50 procent (od 2020 r.) przewidywanych kosztów nabycia lub wytworzenia, ale jest ograniczone do odliczonej kwoty dla uprzywilejowanego składnika majątku. Odpowiednie dane należy wpisać w zależności od roku, w którym utworzono inwestycyjną kwotę odliczenia.
- Rzeczywiste koszty nabycia lub wytworzenia składnika majątku zostaną zredukowane, zmniejszając zysk, o wcześniej wykorzystaną inwestycyjną kwotę odliczenia. Jednak obniżka nie może być wyższa niż inwestycyjna kwota odliczenia. Kwota tej redukcji musi być ujęta w księgach i musi zostać wpisana w SteuerGo w "Wydatki operacyjne > Amortyzacja" w wierszu "Kwoty redukcji zgodnie z § 7g ust. 2 zd. 2 EStG".
Uwaga: Jeśli w 2017 r. uwzględniono inwestycyjne kwoty odliczenia, musiały one zostać zainwestowane najpóźniej do 31.12.2020 r. - w przeciwnym razie muszą zostać rozwiązane i oprocentowane. W wielu przypadkach taka inwestycja nie jest teraz możliwa z powodu kryzysu związanego z koronawirusem.
Aby uniknąć tych negatywnych skutków i zwiększyć płynność finansową przedsiębiorstw, termin na inwestycyjne kwoty odliczenia, których trzyletni okres inwestycyjny upływa w 2020 r., został przedłużony o rok do czterech lat (§ 52 ust. 16 EStG, wprowadzony przez "Drugą ustawę o pomocy podatkowej w związku z koronawirusem" z 29.6.2020 r.). Dzięki temu podatnicy, którzy chcą zainwestować w 2020 r., ale nie mogą tego zrobić z powodu kryzysu związanego z koronawirusem, mają możliwość dokonania inwestycji w 2021 r. bez negatywnych skutków podatkowych (cofnięcie, oprocentowanie zaległości podatkowych).
Obecnie terminy inwestycyjne zgodnie z § 7g EStG są ponownie przedłużane: Dla inwestycyjnych kwot odliczenia, których trzyletni lub przedłużony do czterech lat okres inwestycyjny upływa w 2021 r., okres inwestycyjny zostaje przedłużony o rok do czterech lub pięciu lat. Oznacza to, że w przypadku utworzenia kwoty odliczenia w 2017 lub 2018 r. okres inwestycyjny kończy się dopiero 31.12.2022 r. (§ 52 ust. 16 zdanie 4 EStG, zmienione przez "Ustawę o modernizacji prawa o podatku od osób prawnych").
(2021): Kiedy następuje doliczenie kwot inwestycyjnych?
Jak działa rozwiązanie inwestycyjnej ulgi podatkowej?
Die Auflösung des Investitionsabzugsbetrages führt bei drei möglichen Szenarien zu unterschiedlichen Auswirkungen:
(1) Tatsächliche Kosten entsprechen den prognostizierten Investitionskosten:
Entsprechen die prognostizierten Investitionskosten den tatsächlichen Kosten, ergeben sich im Wirtschaftsjahr der Anschaffung oder Herstellung bei Inanspruchnahme der maximalen Herabsetzung der Anschaffungs- oder Herstellungskosten keine Gewinnauswirkungen. Die außerbilanzielle gewinnerhöhende Hinzurechnung kann durch die gewinnmindernde Kürzung der Anschaffungs- oder Herstellungskosten des investierten Wirtschaftsgutes vollständig kompensiert werden.
(2) Tatsächliche Kosten sind höher als die prognostizierten Investitionskosten:
Sind die tatsächlichen Kosten höher als die prognostizierten Investitionskosten, übersteigt die höchstmögliche gewinnmindernde Kürzung der Bemessungsgrundlage den hinzuzurechnenden, in einem Vorjahr berücksichtigten Investitionsabzugsbetrag. In Höhe der Differenz ergibt sich jedoch kein gewinnmindernder Aufwand, weil die Kürzung der Anschaffungs- oder Herstellungskosten nicht höher sein darf als der tatsächlich in Anspruch genommene Investitionsabzugsbetrag.
(3) Tatsächliche Kosten sind niedriger als die prognostizierten Investitionskosten:
Sind die tatsächlichen Kosten niedriger als die prognostizierten Investitionskosten, kann der maximal gebildete Investitionsabzugsbetrag nicht vollständig hinzugerechnet werden, da die Hinzurechnung auf 40 Prozent (bis 2019) bzw. 50 Prozent (ab 2020) der (geringeren) Investitionskosten beschränkt ist. Der verbleibende Restbetrag ist spätestens nach Ablauf der Investitionsfrist rückwirkend im Ursprungsjahr gewinnerhöhend zu erfassen. Auf die Steuernachforderung werden Nachforderungszinsen von 0,5 % pro Monat ab dem 15. Monat nach dem Ursprungsjahr berechnet (§ 7g Abs. 3 EStG).
Hinweis: Falls im Jahre 2017 Investitionsabzugsbeträge berücksichtigt wurden, müssen diese spätestens bis zum 31.12.2020 investiert sein - oder sie müssen aufgelöst und verzinst werden. In vielen Fällen ist eine solche Investition infolge der Corona-Krise jetzt nicht wie geplant möglich.
Zur Vermeidung dieser negativen Effekte und zur Steigerung der Liquidität der Unternehmen wird die Frist für Investitionsabzugsbeträge, deren dreijährige Investitionsfrist im Jahr 2020 ausläuft, um ein Jahr auf vier Jahre verlängert (§ 52 Abs. 16 EStG, eingefügt durch das "Zweite Corona-Steuerhilfegesetz" vom 29.6.2020). Dadurch haben Steuerpflichtige, die im Jahr 2020 investieren wollen, aber wegen der Corona-Krise nicht investieren können, die Gelegenheit, die Investition im Jahr 2021 ohne negative steuerliche Folgen (Rückgängigmachung, Verzinsung der Steuernachforderung) nachzuholen.
(2021): Jak działa rozwiązanie inwestycyjnej ulgi podatkowej?
