Stawki składek w ustawowym ubezpieczeniu zdrowotnym (GKV) odnoszą się do miesięcznego wynagrodzenia brutto. Część składki ubezpieczeniowej pokrywa pracodawca, a pozostałą część pracownik. Niepracujący członkowie rodziny (małżonek lub dzieci) są współubezpieczeni bezpłatnie.
Osoby dobrowolnie ubezpieczone mogą nabyć prawo do zasiłku chorobowego od siódmego tygodnia, jak osoby ubezpieczone ustawowo, poprzez ogólną składkę ubezpieczeniową. Okresy choroby przed siódmym tygodniem nie są objęte ubezpieczeniem dla osób dobrowolnie ubezpieczonych i muszą być zabezpieczone prywatnie lub poprzez dodatkowy taryf wyborczy kasy chorych. Dla większości ubezpieczonych istotna jest tylko ogólna stawka składki. Stawka składki jest podawana jako procent od całkowitego dochodu brutto do wysokości rocznej podstawy wymiaru składek.
Do 2014 roku ogólna stawka składki wynosiła 15,5 procent. Z tego 7,3 procent pokrywał pracodawca, a 8,2 procent pracownik. Oznaczało to dla pracownika z wynagrodzeniem brutto 3.000 Euro składkę ubezpieczeniową w wysokości 246 Euro miesięcznie. Od 2015 roku ogólna stawka składki wynosi 14,6 procent, z czego pracodawca i pracownik pokrywają po połowie. Dodatkowo pracownik musi zapłacić nową, zależną od dochodów, dodatkową składkę, która różni się w zależności od kasy chorych. Średnia stawka dodatkowa wyniosła w 2021 roku 1,3 % zamiast 1,1 % w poprzednim roku 2020.
Składki rosną proporcjonalnie do dochodów, ale nie bez końca. Dla osób o wysokich dochodach istnieje roczna podstawa wymiaru składek. W 2021 roku wynosi ona 58.050 Euro rocznie lub 4.837,50 Euro miesięcznie i obowiązuje zarówno w starych, jak i nowych krajach związkowych. Powyżej rocznej podstawy wymiaru składek wynagrodzenia nie są już obciążane składkami. W ten sposób ustawodawca chce stworzyć dla osób dobrze zarabiających zachętę do ubezpieczenia się w ustawowym ubezpieczeniu zdrowotnym. Ma to na celu zahamowanie odpływu członków z kas ustawowych i zapewnienie ich finansowania. Roczna podstawa wymiaru składek jest co roku dostosowywana do ogólnego wzrostu płac i wynagrodzeń.
Ponieważ ogólna stawka składki dla osób ubezpieczonych ustawowo obejmuje zasiłek chorobowy, składki są obniżane ryczałtowo o 4 %. Obniżka następuje tylko wtedy, gdy w przypadku choroby istnieje prawo do zasiłku chorobowego. Obniżki dokonuje urząd skarbowy.
Do 2014 roku obniżka nie dotyczyła niezależnej od dochodów dodatkowej składki.
Od 2015 roku obowiązuje następujący stan prawny: Nowo ukształtowana, indywidualna dla kasy, zależna od dochodów dodatkowa składka jest teraz traktowana jako pierwotna część składki na ubezpieczenie zdrowotne i dlatego jest uwzględniana w podstawie obliczenia czteroprocentowej kwoty obniżki. Nie dokonuje się już rozróżnienia między składką podstawową a dodatkową.
