Większość świadczeń zastępujących wynagrodzenie nie znajduje się w zaświadczeniu o podatku dochodowym od pracowników. Zgodnie z § 32b EStG należą do nich:
Wszystkie zwolnione z podatku świadczenia, które nie są wymienione w § 32b EStG, nie podlegają również klauzuli progresywnej i dlatego nie muszą być wykazywane w zeznaniu podatkowym. Należy do nich na przykład zasiłek dla bezrobotnych II (Hartz IV).
Uwaga: Obecnie na mocy "ustawy o pomocy podatkowej w związku z koronawirusem" zwolnione z podatku są dopłaty pracodawcy do zasiłku z tytułu pracy krótkoterminowej i zasiłku sezonowego, o ile wraz z zasiłkiem z tytułu pracy krótkoterminowej nie przekraczają 80 procent różnicy między wynagrodzeniem należnym a wynagrodzeniem rzeczywistym. Przepis ten obowiązywał początkowo od 1.3.2020 do 31.12.2020, ale został przedłużony do połowy 2022 roku. Zwolnienie z podatku wspiera uzgodnione w układach zbiorowych, ale także dobrowolne z powodu kryzysu koronawirusowego, uzupełnienie zasiłku z tytułu pracy krótkoterminowej przez pracodawcę (§ 3 pkt 28a EStG-neu).
Kwoty uzupełniające podlegają - podobnie jak sam zasiłek z tytułu pracy krótkoterminowej - klauzuli progresywnej (§ 32b ust. 1 pkt 1g EStG).